mazha tulli

ഭൂമിയുടെ പൊറിഞ്ഞ വെയിലില്‍സഞ്ചാരിച്ചു നടന്ന മാനമെ നി എവിടേക്ക്പോയി അലിഞ്ഞു വോ. എവിഡെന്നോ വന്ന ഒരു മഴ തുള്ളിയുടെ നന്ന്ജ വിണ കണ്ണുനീര്‍ തറിയില്‍ അന്നജ സ്നേഹമായ്, പോരാ ത്നലായ്‌ നീ മാഞ്ഞു. അരികില്‍ ഒരു തി നാലാം ആളി കത്തി പടര്‍ന വിരല്‍ തുമ്പില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു ഹൃദയത്തിന്റെ  കോനയില്‍ മുഴുകി ഇരുന്ന ഒരു വേദനയുടെ കമ്പില്‍ തട്ടി. ഹൃദയമേ, നീ തളര്‍ അരുത. പ്രപന്ജഥിന്തെ ഒരൂ കോനയിലും നിന്‍ വിശാല മനസ്കഥ കാട്ടിയാ വെളിച്ചതിണ്റ്‌ നാണയങ്ങള്‍ഒഴുകി തിരിഞ്ഞു വന്നു ചെരുനാതത്‌ എന്ന് മാറില്‍, എന്ന് ആധരത്തില്‍, എന്ന് ആത്മാവില്‍ ഒടുവില്‍ എന്ടെ ചിധഭസ്മഥില് ആണ്.

Translation:

After wandering in the tortuous heat

Spawning the earth

Cloud, where have you melted away?

Like a raindrop that came from somewhere

You became the wet teardrop

The shining love, the warmth in the shade

That rolled away into oblivion.

Nearby, a tremendous fire spread,

And reached the chord of a

Pain stored away in the darkest corner of your heart.

Oh heart, do not tire yourself out

In every corner of the Universe

The light beam from your kindness

Has lit bubbles that flow and finally come and reach

My body, my head, my soul

And in the end,

My body of ashes.